پرندگان را کنترل کنید تا از سود خود محافظت کنید

آن دسته بزرگ پرندگان در مزرعه شیری نه تنها آزاردهنده هستند بلکه آنها روی سود شما تأثیر می گذارند.


آن دسته بزرگ پرندگان در مزرعه شیری نه تنها آزاردهنده هستند بلکه آنها روی سود شما تأثیر می گذارند. ارنی کولبوت، زیست شناس حیات وحش با خدمات حیات وحش USDA، می گوید که 1000 سار در حدود 10 دقیقه در یک مزرعه 10 پوند غذای گاو شیری مصرف می کنند - که حدود 900 پوند خوراک در یک هفته است. او می گوید که داشتن چند هزار پرنده در یک مزرعه غیر معمول نیست.

او می افزاید: "آنچه را که نمی خورند، آلوده می کنند و گاوها دوست ندارند آن را بخورند." پرندگان تمایل به خوردن غلات گران قیمت، چربی ها، پروتئین و مکمل های جیره دارند که منجر به کاهش تولید شیر، افزایش وزن کمتر و آسیب به اموال می شود. همچنین خطر انتقال بیماری به دام و انسان وجود دارد که سالمونلا و E. coli دو مورد از شایع ترین آنها هستند. آنها همچنین به عنوان ناقل بیماری جان، توکسوپلاسموز، کریپتوکوکوز، کاندیدیاز، آسپرژیلوز، مننژیت و لیستریوز شناخته شده اند. هنگامی که پرندگان در جایگاه می خوابند، خطر انتقال بیماری نیز بیشتر است، زیرا مدفوع آنها از لانه روی گاوها، غذا و آب می ریزد، اما آنها همچنین می توانند با داشتن مواد مدفوع خود روی پاها و پرهای خود بیماری را منتقل کنند. و سپس خوراک و آب را لمس کنند.

اگر هر یک از این بیماری‌ها را دارید، با دامپزشک خود صحبت کنید اگر پرندگان می‌توانند علت آن باشند. دو سار در تابستان سه تا چهار لانه خواهند داشت که هر کدام پنج تا شش جوجه دارند، بنابراین یک گله کوچک می تواند در مدت کوتاهی به گله ای هزاران نفری تبدیل شود.

سارها پرندگان مهاجم غیر بومی هستند و در هیچ ایالت یا قوانین فدرال از آنها محافظت نمی شود. پرنده کوچک و درشت رنگ تیره، رنگین کمانی سبز/بنفش است. آنها در گروه های 100 تا 10000 پرنده جمع خواهند شد و جمعیت آمریکای شمالی بیش از 200 میلیون پرنده در نظر گرفته می شود. سارها را می توان در 48 ایالت مجاور یافت، اگرچه آسیب بیشتر در غرب میانه شایع است.

کولبوت به داده‌های سال 2012 اشاره کرد که نشان می‌داد مزارع شیری با گله‌های 10000 سار، 2.07 دلار اضافی به ازای هر صد پوند شیر پرداخت می‌کنند، و مزارع با 1000 تا 10000 سار به ازای هر صد پوند شیر حدود یک دلار اضافی پرداخت می‌کنند. اصلاح زیستگاه، طرد کردن، آزار و اذیت، به دام انداختن و کشتار راه هایی برای کنترل سارها هستند. کولبوت توصیه می‌کند هنگام ایجاد نقشه‌های ساختمانی، از پارچه سیمی یا صفحه سیمی برای حذف پرندگان استفاده شود، اگرچه گله مشخصی از سارها اغلب می‌توانند راهی برای دور زدن روش‌های حذف پیدا کنند. اگر می خواهید این کار را امتحان کنید، توجه ویژه ای به درپوش پشت بام و قسمت های صاف ساختمان های خود داشته باشید.

روش های مبارزه بسیار وقت گیر هستند. کولبوث می‌گوید: «وقتی با تعداد زیادی سار سروکار داریم، این امکان پذیر نیست. تله گذاری شامل طرح های "یک طرفه" است و می تواند خانگی یا خریداری شود، اما اگر چند هزار پرنده داشته باشید، به دام انداختن 100 پرنده در روز شما را خیلی دور نمی کند. می توان برای پرندگان با نان، غذای سگ، غلات یا پروتئین یا چربی طعمه گذاشت. نگهداری تله ها آسان است و برای همه گونه های دیگر بی خطر است. تلاش زیادی با این روش می‌طلبد، اما کولبث می‌گوید: "این یک گزینه است و کار می‌کند."

خدمات حیات وحش از توصیه های انجمن پزشکی دامپزشکی آمریکا (AVMA) در مورد کشتار برای پرندگان گرفتار در تله پیروی می کند. او می گوید که لاشه ها طبق تمام مقررات فدرال، ایالتی و محلی به درستی دفع می شوند. داروهایی که برای استفاده در مزرعه در دسترس هستند عبارتند از Avitrol و Starlicide، اما او می گوید که آنها باید مقدار زیادی از آن را بخورند تا کار کنند.

کولبوت می‌گوید که مؤثرترین ماده مخدر DRC-1339 است که فقط توسط USDA مجاز به استفاده است. تنها با یک درمان می‌تواند 5000 پرنده را به 500 پرنده برساند که می‌تواند دنیایی از تفاوت را ایجاد کند. DRC-1339 یک سم متابولیزه شده است، به این معنی که حیوانات دیگر اگر سارهای مرده را بخورند مسموم نخواهند شد. پستانداران و جوندگان عموماً در برابر آن مقاوم هستند، اما سارها نسبت به آن بسیار حساس هستند.

آنها در عرض چهار تا هشت ساعت علائم فیزیکی مسمومیت را نشان می دهند (تنبل، ناتوان از پرواز) و در عرض 24 تا 48 ساعت کشنده است. اگر زهر را صبح بخورند، اکثراً همان شب در حال خروسه می میرند. فقط چند قاشق غذاخوری برای کشتن گله های بزرگ لازم است.

کولبوت می گوید مهم ترین مرحله در استفاده از DRC-1339، پیش طعمه گذاری است. برای چند روز، سارها باید در محلی که معمولاً در آنجا تغذیه می کنند طعمه گذاری شوند. او استفاده از ناگت با میزان چربی 20 تا 50 درصد و پروتئین خام 10 تا 15 درصد را پیشنهاد می کند. اغلب، منطقه طعمه گذاری در مسیر خوراک یا نزدیک سیلو است، اما هیچ خطری برای ایمنی گاوها وجود ندارد. گاودارها باید مراقب نحوه حرکت پرندگان در طول روز باشند و به مدت سه تا پنج روز در محلی که به طور منظم استفاده می شود، طعمه قرار دهد و اگر پیش بینی آب و هوا برای آن چند روز مشابه باشد، بهترین زمان انجام است. مطمئن شوید که پرندگان طعمه را می خورند و سایر پرندگان مانند پرندگان آوازخوان طعمه را نمی خورند. طعمه باید در اسرع وقت بیرون گذاشته شود و در تمام طول روز در دسترس باشد. او می گوید که قرار دادن طعمه "تازه" قبل از زمان معمول غذا خوردن بهترین کار را دارد. وزارت کشاورزی ایالات متحده آمریکا به بخش حیات وحش منابع طبیعی (DNR)، افسران حفاظت، مجری قانون محلی و بهداشت عمومی در منطقه ای که طعمه گذاری می شود اطلاع می دهد تا در صورت یافتن دسته های بزرگ پرندگان مرده دچار وحشت نشوند. همسایگان محلی نیز باید مطلع شوند. دفتر کولبث در آیووا است و او می گوید زمانی که سارها جمع می شوند، معمولاً از سپتامبر تا مارس، شلوغ ترین کار را دارد.


گروه علمی آگرین تک

  • تعداد بازدید: 75

دیدگاه ها

نظر شما پس از تایید مدیردر سایت نمایش داده می شود